Laat me

Zo’n dag, ik voel een donkere wolk
Een mist optrekken in mijn hoofd
Van duister zwart neerslachtigheid
Die niets dan narigheid beloofd

Daar in mijn hoofd, daar welt iets op
Een mix van woede en verdriet
Wat de exacte oorzaak is
Dat weet ik eigenlijk zelf ook niet

In mij strijden om het hardst
De drang om nu alleen te zijn
Met de knuffel die ik wil
Een tegenstelling vol venijn

Ik trek mij in mijzelf terug
Duw de mensen van mij weg
Praat niet, zeg niets, hou je stil
Het is toch fout, wat je ook zegt

Zo’n dag, laat mij, gun mij mijn rust
Die wolk trekt weg, het gaat voorbij
Totdat ik straks de zon weer zie
Weer rust voel diep in mij

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s